190 zł za pierwszą indywidualną sesję psychoterapeutyczną! Online lub w gabinecie. Skorzystaj z promocji już dziś!
Dorastanie nie zawsze jest łatwe. Zmienia się wiele – relacje z rodzicami i rówieśnikami, sposób patrzenia na siebie, własne ciało i świat. Nastolatek chce być coraz bardziej samodzielny, a jednocześnie nie zawsze wie, jak poradzić sobie z emocjami, presją czy trudnymi sytuacjami.
Czasem rodzic widzi, że coś się zmieniło. Dziecko, które wcześniej chętnie spędzało czas z bliskimi, zaczyna się wycofywać. Pojawiają się problemy w szkole, trudności w relacjach, częste wybuchy złości albo przeciwnie – smutek i zamknięcie w sobie. Nie zawsze wiadomo, co właściwie się dzieje i jak rozmawiać o tym z dzieckiem.
W takich sytuacjach psychoterapia może być przestrzenią, w której młoda osoba spokojnie przyjrzy się temu, co ją przerasta. W Przystań Tu prowadzimy psychoterapię dzieci i młodzieży od 12. roku życia.
Nie każde pogorszenie nastroju czy trudniejszy okres oznacza, że dziecko potrzebuje psychoterapii. Dorastanie samo w sobie wiąże się z wahaniami emocji, konfliktami i szukaniem własnej drogi.
Są jednak sytuacje, w których trudności zaczynają wyraźnie wpływać na codzienne życie. Jeśli utrzymują się przez dłuższy czas, nasilają albo powodują, że dziecko przestaje radzić sobie w szkole, w domu czy w relacjach z innymi, dobrze jest poszukać wsparcia.
Z jakimi problemami może pomóc psychoterapia dzieci?
Powodów, dla których rodzice zgłaszają się z dzieckiem do psychoterapeuty, jest wiele. Mogą to być między innymi:
Nie oznacza to, że każdy z tych problemów automatycznie wymaga psychoterapii. Czasem pierwszym krokiem jest po prostu konsultacja i rozmowa ze specjalistą. Pozwala ona lepiej zrozumieć, z czym mierzy się dziecko i czego w danym momencie potrzebuje.
Rodzic często zauważa zmianę jako pierwszy. Może mieć poczucie, że dziecko „nie jest już sobą”, choć trudno mu dokładnie powiedzieć, co się dzieje.
Niepokój mogą wzbudzić na przykład nagłe zmiany nastroju, izolowanie się od rodziny i znajomych, częste konflikty, problemy ze snem, spadek zainteresowania rzeczami, które wcześniej sprawiały przyjemność albo wyraźne pogorszenie funkcjonowania w szkole.
Warto też zwrócić uwagę na sytuację, w której dziecko samo mówi, że jest mu trudno, czuje się przytłoczone albo nie radzi sobie z emocjami. Nie zawsze będzie jednak potrafiło powiedzieć wprost, czego potrzebuje. Czasem trudne emocje pokazują się przede wszystkim w zachowaniu.
Jeśli jako rodzic masz wątpliwości, nie musisz samodzielnie rozstrzygać, czy problem jest „wystarczająco poważny”. Możesz zacząć od konsultacji.
Psychoterapia dla dzieci i młodzieży wygląda nieco inaczej niż terapia osoby dorosłej. Nie ma jednego gotowego schematu, którego trzeba się trzymać. Sposób pracy zależy od wieku, sytuacji dziecka i tego, z czym przychodzi ono na terapię.
Najważniejsze jest stworzenie relacji, w której młoda osoba może poczuć się bezpiecznie i być sobą. Bez oceniania, pouczania i oczekiwania, że od razu opowie o wszystkim, co ją trudzi.
Początek psychoterapii służy przede wszystkim poznaniu sytuacji. Rozmawiamy o tym, co skłoniło rodziców do szukania pomocy, jak dziecko funkcjonuje na co dzień i co zmieniło się w ostatnim czasie.
W przypadku osoby niepełnoletniej ważną częścią procesu jest również kontakt z rodzicami. Chcemy wiedzieć, w jakiej sytuacji życiowej znajduje się młoda osoba i jakie ma wsparcie w domu.
Pierwsza konsultacja nie musi od razu oznaczać rozpoczęcia długoterminowej terapii. Jest także okazją do sprawdzenia, czego dziecko potrzebuje i czy psychoterapia jest w tym przypadku odpowiednią formą pomocy.
Kolejne spotkania odbywają się przede wszystkim indywidualnie z młodą osobą. Rozmawiamy o tym, co jest dla niej ważne – o emocjach, relacjach, trudnościach i sytuacjach, które wywołują napięcie.
Czasem łatwiej jest zacząć od codziennych spraw: szkoły, znajomych, rodziny czy zainteresowań. Z czasem, kiedy pojawia się zaufanie, można przejść do trudniejszych tematów.
Psychoterapia może pomóc lepiej rozumieć własne emocje, zauważać swoje potrzeby i szukać sposobów radzenia sobie z tym, co trudne. Nie chodzi o to, żeby psychoterapeuta mówił dziecku, co ma robić. Chodzi raczej o wspólne szukanie odpowiedzi i rozwijanie umiejętności, które pozwolą młodej osobie lepiej radzić sobie także poza gabinetem.
Rodzic pozostaje ważną osobą w życiu dziecka również wtedy, gdy rozpoczyna ono własną terapię. Dlatego współpraca z rodzicami jest istotnym elementem procesu.
Jednocześnie nastolatek potrzebuje własnej, bezpiecznej przestrzeni. Na początku ustalamy więc zasady dotyczące kontaktu z rodzicami i poufności rozmów.
Rodzic nie musi wiedzieć wszystkiego, o czym dziecko rozmawia podczas sesji. Z drugiej strony psychoterapia nie odbywa się w oderwaniu od sytuacji rodzinnej. Jeśli potrzebna jest rozmowa z rodzicem lub konkretne działania z jego strony, psychoterapeuta może pomóc znaleźć najlepszy sposób, żeby o tym porozmawiać.
W Przystań Tu zależy nam na tym, żeby gabinet był miejscem, w którym młoda osoba może poczuć się swobodnie i bezpiecznie.
Wiemy też, że dla rodzica decyzja o rozpoczęciu psychoterapii dziecka może nie być oczywista. Pojawiają się pytania: czy to już ten moment? Czy moje dziecko naprawdę potrzebuje terapii? Jak z nim o tym porozmawiać? Czy będzie chciało przychodzić na spotkania?
Nie trzeba znać odpowiedzi na wszystkie te pytania przed pierwszym kontaktem. Można zacząć od konsultacji i wspólnie przyjrzeć się sytuacji.
Psychoterapia w Przystań Tu jest prowadzona dla dzieci i młodzieży od 12. roku życia. Spotkania odbywają się w gabinecie w Warszawie oraz online.
Najlepiej zacząć od zwykłej, spokojnej rozmowy. Warto powiedzieć dziecku, dlaczego rodzic uważa, że rozmowa ze specjalistą może być pomocna.
Dobrze unikać komunikatów w rodzaju „musisz iść do psychologa, bo sobie nie radzisz”. Mogą sprawić, że dziecko poczuje się ocenione albo potraktuje terapię jak karę.
Można za to powiedzieć wprost, że każdy czasem potrzebuje z kimś porozmawiać i że psychoterapeuta jest osobą, która pomaga lepiej zrozumieć trudne sytuacje i emocje.
Jeśli dziecko nie chce iść na pierwsze spotkanie albo ma obawy, warto o nich porozmawiać zamiast je przekonywać za wszelką cenę. Czasami już sama możliwość zadania pytań i poznania psychoterapeuty pomaga zmniejszyć napięcie.